بيان آيه 156 تا 158
لغت :
ضرب در زمين : سير در زمين و اصل آن ضرب با دست است و گفتهاند يعنى سرعت در سير .
غزى : جمع غاز مثل ضارب و ضرّب و طالب و طلّب .
تفسير :
اكنون خداوند سبحان مؤمنان را از اقتداء بمنافقان در گفتار و رفتار نهى فرموده كه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا
- اى مؤمنان چون كافران نباشيد - مراد از كفار در اينجا منافقان يعنى عبد اللَّه بن ابى سلول و دار و دسته اوست - ( از سدى و مجاهد ) . گفته شده اعم از آنها و هر كافر ديگرى است .
وَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ
- يعنى باهل نفاق گفتند .
إِذا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ
- يعنى اگر براى تجارت يا طلب معاش مسافرت ميكردند و ميمردند ( از ابن اسحاق ) و اينكه سفر زمينى را ذكر كرده براى اينست كه بيشتر مسافرتها در خشكى و زمين است و كمتر در دريا .
و گفتهاند علت اكتفاء بذكر ارض و خشكى اينست كه سفر دريا نيز ضمناً فهميده مىشود .
و گفتهاند چون ارض شامل خشكى و دريا هر دو است .
أَوْ كانُوا غُزًّى
يعنى اگر جنگ آوران بودند .
لَوْ كانُوا عِنْدَنا ما ماتُوا وَ ما قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ
-