[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 135 تا 136 ]
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 ) أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 136 )
« 1 »
ترجمه :
آنان كه چون گناهى بزرگ انجام دهند يا بخويشتن ستم نمايند به ياد خدا افتد و بر گناهان خود استغفار نمايند و كيست جز خدا كه گناهان را ببخشايد و بر كردههاى خود اصرار و ادامه روا ندارند در حالى كه مىدانند .
آنانند كه جز ايشان مغفرت پروردگار و باغهايى است از بهشت كه در آن جويبارها روان است و در آن خالد و جاويدان خواهند بود و اجر عمل كنندگان چه نيكو است .
Footnote
( 1 ) سوره آل عمران آيه 135 و 136 جزء 4 سوره 3