( ص ) كه تورات نخوانده ميدانست . فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ - يعنى كسانى كه بر خداوند بعد از اين دليل و بينهء روشن دروغ ببندند . فَأُولئِكَ - آنان بر خدا دروغ بستهاند . هُمُ الظَّالِمُونَ - و به خود ستمكارند زيرا كارى كردهاند كه عقاب را بر خود واجب ساختهاند . اينكه فرموده ( بعد ذلك ) و حال آنكه وعده عذاب بر دروغ به خدا بهر حال لازمست مراد اينست كه مؤاخذه خدا پس از اقامه حجت و دليل است و هر كه درباره چيزى دروغ ببندد كه دليلى درباره راستى آن نيامده مثل كودكى است كه بدروغ او استحقاق عقاب پيدا نميكند .
نظم آيات :
ربط اين آيه بقبل اينست كه : 1 - تفصيل اجمال قبل است زيرا آيهء قبل ترغيب بانفاق است از چيزهاى محبوب و طعام از آنهاست لذا حكمش را بيان فرمود ( از على بن عيسى ) 2 - چون قبلا درباره ملت ابراهيم محاجه بود و يكى از انكاراتشان بر پيغمبر ما حلال دانستن جزور بود و آنها مدعى تحريم آن براى ابراهيم بودند و آن را از تورات ميدانستند خداوند اين آيه را براى تكذيب آنها فرستاد .