پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۴ — صفحه 113

پدیدآورندگان:

ص۱۱۳

ولى منظور تنبيه بر حال آنهاست زيرا تنبيه نسبت به چيزى است كه انسان از آن غافلست نه نسبت به آنچه علم دارد . حاجَجْتُمْ : ( مجادله و مخاصمه كرديد . ) فِيما لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ : ( در آنچه ميدانستيد ) . چون اسم او در تورات و انجيل بود . فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ : ( پس چرا مجادله ميكنيد دربارهء چيزى كه به آن علمى نداريد ) ( يعنى درباره شريعت و دين او كه بدان جاهليد ) خداوند مخاصمه و احتجاج آنها را درباره معلوماتشان منكر نشمرده بلكه مخاصمه درباره چيزى را كه نميدانند منكر و ناپسند دانسته . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ : ( و خدا ميداند ) شأن و حال ابراهيم و هر چيزى كه بر شما مجهول است . وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ : ( و شما نميدانيد ) پس دربارهء او سخن نگوييد و آنچه نميدانيد به او نسبت ندهيد و علم آن را از اهلش بپرسيد ( يعنى از پيغمبر بپرسيد . )