« جهريه سلطانيه » از طريقت نقشبنديه مىپردازد كه از احمد يسوى آغاز و به عالمان معاصر نويسنده ختم ميگردد . اين نسخه منبع ارزشمندى براى مطالعه بيشتر بر روى فرقه جهريه على الخصوص در منطقه تركستان مىباشد . بيشترين بخش اطلاعات اين كتاب در خصوص قرن شانزدهم ميلادى است . اين اثر شامل مقدمه و دو بخش ( مقصد ) مىباشد : بخش اول به شرح مراسم و دعاهاى اين فرقه به هنگام ذكر و بخش دوم به شرح زندگانى عالمان فرقه جهريه سلطانيه پرداخته است .
آغاز نسخه : « حمد و سپاس بىقياس بر خداونى را كه عرفان درگاه احديت » .
پايان نسخه : نيامده است .
كمال يا نقصان نسخه : اين نسخه خطى كامل مىباشد و جزئى از مجموعه بزرگترى شامل دو اثر ديگر از محمد عليم شامل شرح زندگى وى و مقالهاى از وى درباره شيعه است .
تاريخ كتابت : سال 1036 قمرى / 1627 - 1626 ميلادى .
مكان كتابت : سمرقند .
نام كاتب : حميد ابن شاه ايوب ابن محمد شاه حسينى .
اطلاعات حاشيه و پشت نسخهاى : در يادداشتى در حاشيه اين نسخه آمده است كه اين اثر يك سال پس از تأليف آن تحت نظارت نويسنده نگاشته شده است .
سابقه نسخه : اين نسخه خطى توسط مجموعه نسخهء خطى بخارا در سال 1915 ميلادى به انستيتو شرقشناسى سنپترزبورگ وارد شده است .
اندازه صفحه : 5 . 24 * 11 ؛ تعداد برگ : 05 + 124 ( صفحات اين نسخه با ارقام شرقى نامگذارى شده است ) ؛ تعداد سطر : 23 ؛ اندازه متن : 5 . 16 * 5 . 7 .
نوع كاغذ : كاغذ شرقى .
نوع جوهر : متن كتاب با جوهر سياه ، عناوين با جوهر قرمز ( شنگرف ) نوشته شده است .
نوع خط : خط نستعليق ؛ متن كتاب داراى قابى سرخ رنگ مىباشد .
نوع جلد : صحافى شرقى ( آسياى مركزى ) ، مقوائى با عطف چرمى .
( 188 ) شماره نسخه :
D 593
نام كتاب : زبده المقامات .
توضيح نام اثر : عنوان ديگر اين اثر « بركات الاحمديات و الباقيات » است .
پديد آورنده : نام نويسنده اين اثر در اين نسخه نيامده است ، اما مطابق با نسخه موجود در تاشكند نويسنده اين كتاب « خواجه محمد هاشم كاشيمى » ، يا طبق منبع ديگرى « محمد هاشم ابن محمد قاسم بدخشانى » مىباشد . وى در ابتدا از پيروان فرقه كبرويه بوده است ، سپس به پيروان سرسخت نقشبنديه تبديل مىگردد « 1 » .
تاريخ تأليف اثر : سال 1037 قمرى / 1628 - 1627 ميلادى .
مكان تأليف : نيامده است .
شرح اجمالى محتواى اثر : اين اثر بسيار ناشناخته است و به شرح زندگى يكى از رهبران فرقه نقشبنديه در هندوستان « احمد سرهندى » مىپردازد . وى از شاگردان و پيروان « محمد باقى » بوده است . اين كتاب بر اساس مشاهدات و روايات شخصى خود نويسنده ، همچنين ديگر شاگردان و خويشان شيخ نگارش شده است .
اين اثر شامل مقدمه و 2 بخش مىباشد ، هر بخش خود نيز به فصلهايى تقسيم مىگردد . بخش اول شامل 4 فصل درباره محمد باقى ، شاگردان و پيروان وى ، بخش دوم شامل 11 فصل درباره احمد سرهندى ، شاگردان و پيروان وى مىباشد .
آغاز نسخه : نيامده است . پايان نسخه : نيامده است .
كمال يا نقصان نسخه : اين اثر تفاوتهاى مختصرى با نسخه ديگر آن در هند دارد .
تاريخ كتابت : اواخر قرن هجدهم ميلادى .
مكان كتابت : پاولژ مىباشد .
نام كاتب : نيامده است .
اطلاعات حاشيه و پشت نسخهاى : نيامده است .
سابقه نسخه : اين نسخه خطى توسط مجموعه آثار باستانى « آكادمى علوم اتحاد جماهير شوروى ( سابق ) و جمهورى خود مختار تاتارستان » در سال 1934 ميلادى به انستيتو شرقشناسى سنپترزبورگ وارد شده است .
اندازه صفحه : 33 * 21 ؛ تعداد برگ : 132 ؛ تعداد سطر : 29 ؛ اندازه متن : 25 * 5 . 13 .
نوع كاغذ : كاغذ اروپائى ( روسى ) به تاريخ 1788 ميلادى .
نوع جوهر : متن كتاب با جوهر سياه ، برخى واژگان و اصطلاحات با جوهر قرمز ( شنگرف ) نوشته شده است .
هامش
( 1 ) . كاشيمى نام يكى از نواحى بسيار قديمى در بدخشان است كه لعل اصلى بدخشان از آنجاست و زبان ايشان نيز به نام ايشكاشيمى مشهور است . زبانى كه فقط همين ناحيه بدان تكلم مى كنند و از حيث مطالعه زبان هاى قديمى ايرانى بسيار مورد توجه زبانشناسان روسيه است ( ويراستار ) .