* ( وَما نُرْسِلُ بِالآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً ) * ( 1 ) و ما آيات را جز براى آنكه مردم بترسند ( و هدايت شوند ) نمىفرستيم .
4 - و * ( وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ يَسْمَعُ آياتِ الله تُتْلى عَلَيْه ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْه بِعَذابٍ أَلِيمٍ ) * ( 2 ) : واى بر انسان دروغگو و گناهكار ، آيات خدا را بر او مىخوانى مىشنود ، پس اصرار بر تكبّر دارد و گويا آنها را نشنيده و او را به عذاب دردناك بشارت بده .
5 - * ( وَلَوْ يُؤاخِذُ الله النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَكَ عَلَيْها مِنْ دَابَّةٍ ) * ( 3 ) : اگر خدا مردم را با ستمشان كيفر دهد ، جنبندهاى در زمين نمىماند .
6 - * ( ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ) * ( 4 ) : فساد در دريا و زمين ظاهر گشت با اعمال زشتى كه مردم كردند ، ما هم كيفر پارهاى از كارهايشان را به آنان مىچشانيم ، شايد باز گردند .
7 - * ( وَتِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا ) * ( 5 ) و آن قريهها را به خاطر ستم اهلشان هلاك نموديم .
8 - * ( فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ ) * ( 6 ) : مردمان پيش از شما را به واسطهء ظلمى كه در حق پيغمبران كردند نعمتهاى خود را بر آنها حرام كرديم .
9 - * ( وَلَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَأَجَلٌ مُسَمًّى ) * ( 7 )
هامش
( 1 ) اسرا / 59
( 2 ) جاثيه / 6
( 3 ) نحل / 59
( 4 ) روم / 40
( 5 ) كهف / 58
( 6 ) نساء / 158
( 7 ) طه / 129