داشتن مهماندارى تلقّى مىشد .
بزرگترين جود و سخاوت اين است كه انسان در حال نياز ، ايثار كند ، چنان كه خاندان عصمت نان خود را در وقت افطار ، ايثار كردند و شب را با گرسنگى به سر بردند ( 1 ) و خداوند با فرستادن سورهء « هل اتى » تاج كرامت را بر سرشان گذاشت .
ارزش سخاوت و ايثار
مؤلف گويد : سزاوار است كه بنده روح ايثار و سخاوت و مهربانى نسبت به مردم و احسان به آنها ، بر او حاكم باشد ، زيرا اين خصوصيات ، شيوهء اوليا و اصول نجات و سبب تقرّب به خداست .
پيامبر فرمود : ( 2 ) سخاوت درختى از درختان بهشت است ، و هر كس به شاخهاى از شاخههاى آن چنگ زند نجات يافته است .
در حديث وارد شده كه از پيغمبر اسلام صلَّى الله عليه و آله و سلم پرسيدند : كدام يك از اعمال از همه افضل و برتر است ؟
فرمود : سخاوت و حسن خلق ، و اگر با اين دو ملازم گرديد ، به مقامى بلند خواهيد رسيد .
و نيز فرمود : فرود آمدن روزى بر انسان سخاوتمند ، سريعتر از فرو رفتن كارد در گلوى شتر است ( 3 ) ( يا از برخورد كارد بر بلندترين جاى شتر سريعتر است ) .
و فرمود : خداوند عالم به فرشتگان مباهات مىكند ، از كسى كه به
هامش
( 1 ) علَّامه شعرانى : طوى يعنى گرسنگى و مطوى اسم فاعل است يعنى : خودشان گرسنه ماندند .
( 2 ) قال النبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم :
السّخاء شجرة من اشجار الجنة من تعلَّق بغصن منها فقد نجى .
( 3 ) علَّامه شعرانى : ذروه جاى بلند هر چيز را گويند .