تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 280

مساهمون:

ص٢٨٠
خاطر ديوانگى مىخنديد ، پرسيد : چرا چنين مىكند ؟ گفتند : كسى را كشته و از خوف خدا ديوانه شده است فرمود : نااميدى او از رحمت خداوند ، گناه بيشترى از قتلى كه مرتكب شده دارد . و سزاوار است كه بنده نسبت به خدا خوش گمان باشد ، زيرا وسيله‌اى براى سعادت اوست ، و خداوند مىفرمايد : ( 1 ) من نزد گمان خوب بندهء خود هستم . بزرگى در خواب ديد ، ( 2 ) دوستش مقام بسيار والايى دارد ، از او پرسيد : به چه سبب به اين مقام رسيدى ؟ گفت : به سبب حسن ظنّى كه به خدا داشتم و هيچ كس به خير دنيا و آخرت نمىرسد ، مگر اينكه به خدا گمان خوبى داشته باشد .

اهمّيّت توكَّل به خدا و حسن ظنّ به خدا

امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : توكَّل و حسن ظنّ به خدا دژى است كه ، جز مؤمن ، نمىتواند بر آن وارد شود ، و توكَّل به خدا انسان را از هر بدى حفظ كرده و حايلى نيرومند در مقابل تعرّض هر نوع دشمن است . ( 3 ) امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : به مؤمن خير دنيا و آخرت داده نمىشود ، مگر به
هامش
( 1 ) انّ اللَّه يقول انا عند ظنّ عبدى . ( 2 ) رأى بعضهم في المنام صاحبا له على احسن حال فقال له بأى شيء نلت هذا ؟ فقال بحسن ظنّى بربّى و ما ينال احد خير الدّنيا و الآخرة الَّا بحسن الظَّن باللَّه تعالى . ( 3 ) قال علىّ عليه السّلام : الثّقة باللَّه و حسن الظنّ به حصن لا يتحصّن به الَّا كل مؤمن و التّوكل عليه نجاة من كلّ سوء و حرز من كلّ عدوّ .