را عهدى است از خداى تعالى كه داخل سازد او را به بهشت پاكيزه سرشت ؛ و آنكه محافظت وقت نماز ننمايد ، قبول آن به مشيّت خداست : اگر خواهد ، مىآمرزد او را
/ 83 B /
و اگر خواهد ، عذاب كند او را . »
از اين حديث معلوم مىشود كه تعويق آن از اوّل وقت ، مستوجب عذاب باشد ؛ و از اينجاست كه بعضى از فقها وقت نماز مغرب را تا ذهاب سرخى مغرب ؛ و وقت عشا را تا دو دانگ شب ؛ و وقت نماز صبح را از طلوع فجر تا طلوع سرخى مشرق ؛ و وقت ظهر را از زوال تا آنكه سايهء هرچيزى مثل آن چيز شود ؛ و وقت عصر دو مثل آن دانستهاند در حالت « 1 » اختيار ؛ و وقتهاى مشهور از براى ذوى الاعذار .
و شيخ محقّق صاحب شرايع گفته كه اين اوقات مختار همه از براى فضيلت نماز است - خواه مضطرّ و خواه مختار - نه وقت اجزا .
و پيغمبر صادق الخبر فرموده كه نيست از نماز كه حاضر شود وقت آن مگر آنكه فرشتهاى در برابر هرمكلّف آمده مىگويد : « قوموا إلى نيرانكم التى أوقدتموها فى ظهوركم ؛ فأطفؤوها بصلوتكم » 59 يعنى :
« برخيزيد به جانب آتش كه برافروختهايد در پشتهاى خود - يعنى گناهان كه كردهايد كه مستوجب آتش دوزخ باشد بر سبيل استعاره - پس
هامش
( 1 ) . س : + كه .