قرن سوم تعلّق دارد . اين محل در قرون هفتم - هشتم به اوج رونق خود مىرسد و با آسياى مركزى روابطى برقرار مىكند و سرانجام در اثر آتشسوزى ويران مىشود . در [ گودال ؟ ] آهنگران كه در نزديكى آنجاست استوپاهاى كوچك و الواحى از گل رس پخته نشده با نوشتههايى به زبان سنسكريت يافت شد ( دورهء بعد از گوپتا ؛ ( شرق و غرب ) دورهء جديد ، 18 / 1 - 2 ، 1968 ؛ 20 / 1 - 2 ، 1970 ؛
IT VELTRO
، 16 / 5 - 6 ، 1972 ؛ ( باستانشناسى آسياى جنوبى ) ، به كوشش همند « 1 » لندن ، 1973 ؛ ( باستانشناسى آسياى جنوبى 1973 ) ، به كوشش وان لويزن دوليو « 2 » ، ليدن ، 1974 ) .
قلعهء آهنگران ؛ غور ( لشنيك « 3 » ، 1344 ش / 1965 ) . مجموعهء آثارى كه از سطح زمين گردآورى شد حاكى از وجود بودباشى متعلق به دورهء كوشانى - ساسانى بود . پنج نوع متمايز از سفالينههاى رنگى در محل تهيه مىشد ؛ نقشهاى برجسته و چند شيئى فلزى [ شبه فلزى ؟ ] تقليدى در اينجا يافت شده است ( ( سالنامهء برلينى ما قبل تاريخ و دورهء تاريخى ) ، « 4 » 7 ، 1967 ) .
پل زك ، قلعه شهرك ؛ غور
AMNH )
، دوپرى ، فيشر ، 1339 ش / 1960 ) . سال 800 ميلادى ، 1200 ميلادى : نمونههايى را با شيوه كربن 14 تاريخگذارى كردند . ظروف سفالى نقاشىشدهاى كشف شد . اين
هامش
( 1 ) .South Asian Archaeology , ed . N . Hammond( 2 ) .South Asian Archaeology 1973 , ed . J . E . van Lohuizen de Leeuw( 3 ) .L . Leshnik( 4 ) .Berliner Jahrbuch fu ? r Vor - und Fru ? hgeschichte