سخن ابن حجر ] .
بنا بر اين نام عمرو بن محجوب طى يك روايت از سيف در تاريخ طبرى ، و طى دو روايت ديگر در كتاب فتوح سيف آمده كه ابن حجر آنها را به طور فشرده در كتاب اصابهء خود نقل كرده است .
روايت چهارم جائى است كه ابن حجر در شرح حال صفوان از او نام مىبرد كه ما آن را در شرح حال صلصل بن شرحبيل نقل كردهايم .
چنانكه دقت شود ، هر كدام از اين روايتها ناظر بر ديگرى و مؤيد آن به حساب مىآيد ، چه مثلًا اين عمرو بن محجوب عامرى از جمله عمال و كارگزاران پيغمبر خدا بوده كه در دوران مأموريتش دو نامه يكى توسط صلصل ، و ديگرى وسيلهء زياد بن حنظله صحابى از رسول خدا دريافت مىدارد كه آن حضرت در آن نامهها او را امر به قيام و پايدارى در محو آثار شرك و ارتداد فرموده است . . .
به همان روايتها ، دانشمندانى چون ابن فتحون ، و ابن حجر اعتمادى كامل نشان دادهاند كه اولى شرح اين صحابى سيف آفريده را در ذيلى كه بر استيعاب نوشته است به ثبت مىرساند ، و ديگرى در كتاب معتبر اصابهاش جائى را به اختصاص مىدهد . . .
خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 178
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٧٨