و بعبادت كردن و به قرآن خواندن مشغول باش . أَوْ زِدْ عَلَيْهِ . « 1 » و نيز بدان عبادت بيفزاى و معنى اين آيت چنان باشد يعنى كه خود همه شب نماز و عبادت بايد كردن . پس گفت : وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا . « « 2 » » معنى آن باشد يعنى كه چون قرآن خوانى آهسته خوانى و اندر خواندن شتاب نكنى پس گفت : إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا « 3 » گفت : اين قرآن كه به تو فرستاديم اين گفتارى گران است و چون اين آيت بيامد پيغامبر عليه السّلم بشب در بر پاى خاستى ، و شب و روز به نماز و دعا و عبادت و قرآن خواندن بترتيل - يعنى بآهستگى - روزگار بسر همى بردى ، و چندانى بشب در به نماز و عبادت قيام نمودى كه پشت پايهاى او هر دو آماده كرده بود از بس كه بشب در نماز ايستاده بودى . پس خداى « 4 » عزّ و جلّ اين آيت بفرستاد : طه . ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى « 5 » گفت : اى تو كه پيغامبرى ، ما اين قرآن نه از بهر آن به تو فرستاديم كه تو خود را چنان رنجه دارى كه پشت پايهاى تو آماه گرفته است ، كه « 6 » از بهر آن فرستادهايم تا تو پيوسته در شب و روز ما را ياددارى و فراموش نكنى . و السّلم . « 7 »
ترجمه تفسیر طبری فراهم آمده در زمان سلطنت منصوربن نوح سامانیج ۷ — صفحه 1951
پدیدآورندگان: محمد بن جرير الطبري
ص۱۹۵۱
پاورقی
( 1 ، 2 ) المزمل 4
( 3 ) المزمل 5
( 4 ) چون اين آيت بيامد برخواست و دست اندر عبادت برد ، شب و روز عبادت همى كرد و قرآن همى خواند بترتيل ، پس از بسيارى كه بشب اندر بپاى ايستاد و هيچ نخفت تا هر دو پاى او بياماسيد چنانچه بر پاى خاستى بيفتادى و همچنين عبادت همى كرد تا خداى . ( صو )
( 5 ) طه 2 - 1
( 6 ) تا ترا پايها بياماسيد كه ما اين قرآن . ( صو )
( 7 ) تا ما را همواره ياد كنى و فراموش نكنى بامداد و شبانگاه و بشب نيز . و السلم . باز گشتيم به قرآن المبارك ( صو )