پايان آورده است .
مؤلف گويد : از قرائن استفاده مىشود كه سيد فخار ، گاهى بدون واسطه از ابن جوزى و گاهى بهواسطه مردى كه از معاصران او بوده است از ابن جوزى روايت داشته است و ابن جوزى از دانشوران بنامى است كه عمر زيادى كرده است .
سيد شمس السادة فخرآور بن محمّد بن فخرآور قمى
منتجب الدّين در فهرست مىنويسد : وى فاضل فقيهى بود و من او را در حيره « * » ديده بودم و كتاب الكيميا و كتاب ديگرى در منطق از تأليفات او مىباشد .
مؤلف گويد : پس از اين به يادآورى از سيد محمد بن فخرآور بن خليفه خواهيم پرداخت و ظاهرا سيد محمد فرزند سيد مترجم است .
مولاى فاضل فخر الدّين ماوراءالنهرى قمى نزيل قم
وى عالمى بزرگوار و اديب بود . در آغاز كار به لباس اهل سنت درآمده و از بلاد ماوراءالنهر به ايران سفر كرد و مستبصر شد . به جامهء حق شيعه آراسته گرديد و در قم ، ساكن شد و همانجا زيست ؛ تا در اوائل روزگار ما يا در اواخر پادشاهى شاهعباس دوم درگذشت .
فخر الدّين علوم ادبيه و امثال آن را از گروهى از فضلاى ماوراءالنهر فراگرفت و علوم دينيّه را از دانشوران قم استفاده نمود . به گمان من در آن سرزمين ، ولايت آئين از
هامش
- ديوان حضرت ابو طالب به نام ديوان الاباطح به همت مدير مكتبه نينواى تهران به طبع رسيده است و همراه آن رساله مرحوم شيخ جعفر نقدى به نام زهرة الادباء فى شرح لامية شيخ البطحاء و چند قصيده از مرحوم شيخ ما ، ميرزا محمد على اردوبادى و شيخ عبد الحسين حويزى و پارهاى از مطالب ديگر ضميمه شده است و اين ديوان گردآورى ابو هفان عبدى به روايت ابن جنى مىباشد - م .
( * ) در پاورقى فهرست منتجب الدّين مىنويسد : در نسخهء ( جنزه ) است كه عربى گنجه و شهرى است در آخرين نقطه آذربايجان و نزديك شيروان و نظامى گنجوى ازآنجا مىباشد - م .