و در جاى ديگر نوشته است : شيخ على بن محمد بن على بن عبد الصمد تميمى فاضلى بزرگوار است و پيش از اين ، شيخ على بن محمد بن ابو الحسن يادآورى شده است « 1 » .
و در جاى ديگر از آن كتاب ، به نقل از فهرست منتجب الدّين نوشته است : شيخ على بن عبد الصمد تميمى سبزوارى ، فقيهى متدين و محل وثوق بوده و مراتب قرائت را از شيخ ابو جعفر ( طوسى ) رحمهم اللّه بهرهگيرى نموده است « 2 » .
و در محل ديگر از آن كتاب نوشته است : شيخ ابو الحسن على بن عبد الصمد نيشابورى تميمى فاضل دانشور است و ابن شهرآشوب از وى روايت مىكند . و ممكن است اين شخص ، با تميمى سبزوارى پيش يادشده يكى باشد بلكه ظاهر هم اتحاد آنها است « 3 » .
و در جاى ديگر از آن كتاب مىنويسد : شيخ على بن محمد نيشابورى فاضلى فقيه است « 4 » .
مؤلف گويد : به حق بايد گفت اين پنج تن كه نام برده شدهاند با دو تنى كه ما در متن ياد كردهايم يكى بودهاند ، و ممكن است برخى از آنها غير از ديگران باشد ، و پيش از اين ، گزارش حال شيخ ابو الحسن على بن عبد الصمد بن محمد نيشابورى تميمى سبزوارى را مرقوم داشتيم .
و خود شيخ معاصر در كتاب الهداة كتاب منية الداعى و غنية الواعى « 5 » را به وى نسبت داده است و بالاخره همگى يكى خواهند بود .
به خاطر دارم كفعمى در كتابهاى خود از اين كتاب ، بسيار نقل كرده است .
در آغاز سند يكى از نسخههاى امالى شيخ صدوق چنين نوشته بود : مجلس اول
هامش
( 1 ) - همين كتاب ، ج 2 ، ص 192 .
( 2 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 192 .
( 3 ) - همين كتاب ، ج 2 ، ص 193 .
( 4 ) - همين كتاب ، ج 2 ، ص 203 .
( 5 ) - اثبات الهداة ، ج 1 ، ص 30 .