- شهادت حضرت سيد الشهداء عليه السّلام و اندوهى كه ما را در احاطه خود درآورده است رنجى است كه جز با صبر و شكيبايى از راه ديگرى جبران نمىشود .
- شهادت حضرت امام حسين فرزند حضرت مولى على عليه السّلام ركن ايمان را كه استوار بود از پاى درآورد .
و در قصيدهاى در ستايش از حضرت على بن الحسين ( عليهما السّلام ) چنين گفته است :
مديح على بن الحسين فريضة * على لانّى من أخصّ عبيده
امام هدى فاق البرّية كلها * بآبائه خير الورى و جدوده
- ستايشگرى از حضرت على بن الحسين عليه السّلام بر من واجب است براى اين كه من از مخصوصترين بندگان او مىباشم .
- على بن الحسين ( عليهما السّلام ) پيشواى هدايتكنندهاى است كه از بركت پدران و نياكان حضرتش كه برترين مردمانند ، بر همگان برترى يافته است .
و در قصيدهاى كه در ستايش حضرت امام محمد باقر عليه السّلام سروده است مىگويد :
كم لى مديح فيهم شايع * و هذه تختصّ بالباقر
امام حق فاق فى فضله * العالم من باد و من حاضر
- ستايشگرىهاى من از اهل بيت پيغمبر ( ص ) همه جا را فراگرفته است و اين قصيده ويژه ستايش حضرت باقر عليه السّلام است .
- امام باقر بزرگوارى است كه در مقام فضيلت بر همه جهانيان از حاضر و غايب تفوّق پيدا كرده است .
و در قصيدهاى كه در مدح حضرت صادق عليه السّلام سروده است مىگويد :
مناقب الصادق مشهورة * ينقلها عن صادق صادق
جرى الى المجد كآبائه * كما جرى فى الحلبة السابق
- منقبتها و مراتب عظمت حضرت صادق عليه السّلام مشهور است و آنها را انسان راستگو از انسان راستگو نقل مىنمايد .