خوردنى در منزل نداشت وإبراهيم ( ع ) هم از سفر چيزى پيدا نكرده بود
مقدارى سنگ وشن بجوال جمع كرده آورد .
ودر روايتي ديگر آن حضرت رفت ودو ركعت نماز خواند وديد ظرفى
كه براي غذا آماده كرده بود نيست فهميد كه خدا أسباب غذا را
معين كرده است ، موقعى كه وارد منزل شد ديد ساره چيزى مىپزد
فرمود : از كجا آوردى گفت : آنچه تو با دست آن مرد ، فرستاده بودى
در حالي كه خداوند به جبرئيل امر كرده بود آن شنهائى را كه إبراهيم
روى آن نماز خوانده جمع كرده بياورد وخداوند شنها را جاورس
( ذرت ) وسنگهاى گرد را شلغم وسنگهاى مستطيل را هويج قرار
داده بود ( 1 ) .
در روايتي علي بن أبي طالب فرمود : از پيغمبر خاتم صلى الله عليه وآله در باره -
هويج سؤال شد فرمود : داستان إبراهيم را تا آخر آن ولى در آن
روايت بجاى جاورس ذرت وبجاى شلغم لغت ( شلغم ) ذكر شده
است 1
توضيح : جاورس لغت هندى وبه فارسي ذرت گويند .
هامش
( 1 ) - علل الشرايع ج 2 ص 261