در قديم آن را داروى همه دردها مىدانستند . بقراط براي بيماران ريوى تجويز مىكرد . براي دفع كرم وباز شدن قاعدگى
ورشد موها ودرد دندان مصرف مىشد .
شنبليله در تب وصرع تجويز مىشد وبراي احمقان وكم عقلان
دستور خوردن بود . برگهاى تازه وخشك آن براي خوشبو كردن غذا به كار مىرود ومقوى است امروز باثر آن روى مخاط تنفسى پى
برده وبراي آنكه به خوبى اثر كند 60 - 150 گرم در شير يا آبگوشت
سرد ريخته ومىخورند . عصاره آن در بيماريهاى پوست تجويز
مىشود . كساني كه موى سرشان در اثر حصبه وغيره ريخته باشد اگر
همه روزه سر خود را با محلول زير ماساژ دهند بسيار مفيد است .
عصاره شنبليله صد گرم الكل 90 درجه صد گرم اسانس
ژرانيوم ده قطره .
دانه شنبليله محرك روحي وبدني لنفانتيسم ، قوه باه ،
راشيتيسم ، ضد كم خونى ، ديابت ، نقرس است كه گرد كرده به مقدار
يك قاشق قهوه خورى بامربا يا كمپوت قبل از غذا بايد خورد
وداراى مواد ازته موسيلاژ ، رزين ، فسفر ، في تين ، تانن ، لسيتين
الكالوئيد ترى گونلين ومواد معدنى مىباشد وجوشانده آن براي
نجات از تورم مجراى ادرار تجويز مىشود وچون دانه اش داراى
فسفاتهاى آلى ، لستين ونوكلئو البومين هاست بعضي آن را جانشين
روغن ما هي مرو مىدانند وبراي جلوگيرى از لاغر شدن بيماران مرض
قند وسل نيز تجويز مىشود .
طب اسلامى ( فارسي ) — صفحة 334
مساهمون: مصطفى نوراني اردبيلي
ص٣٣٤