اذخر
، ثيل ( علف گورخر وگورگيا )
علفى است معطر واز آن بوريا هم مىبافند وبرخى از آنها ميوه دارد
سياه رنگ واز تيره گندميان است كه سنبله هايش شامل دو گل
مىباشد .
پيغمبر أكرم صلى الله عليه وآله درباره آن فرمود : لا يختلى خلاها فقال له العباس الا
الإذخر يا رسول الله فإنه لقينهم ولبيوتهم فقال : الا
الإذخر .
يعنى جز اذخر در مكة نبايد گياهى كنده شود . . .
دانشمندان طب گويند ، ادرار آور ، سنگ مثانه را من آورد
زخمهاى صفت وسخت را در معده وكبد وكليه ها نرم مىنمايد .
آن را عطر عرب گويند وهنديها آن را مىخورند ودر جهاز تأثير مىكند
وروغنى از آن در مىاورند كه براي رماتيسم خوب است ( 1 ) .
آلبالو ، قراصيا :
اين ميوه در صفحه 88 جلد سوم اين كتاب نيز در ضمن داروها در
روايات آمده است وگيلاس نيز از خانواده اين ميوه وخاصيتهاى
مشابه دارند .
هامش
( 1 ) - الطب النبوي ص 221