در روايتي از امام صادق ( ع ) چنين است : الفجل أصله يقطع البلغم
ولبه يهضم وورقه يحدر البول تحديرا ( 1 ) .
يعنى : ريشه اش بلغم را قطع مىكند ودانه اش غذا را هضم مىكند وبرگش بول را بسرعت مىاندازد .
أخيرا اين تجربه بوسيلة دانشمندان اروپا به عمل آمده واين
حقيقت را به خوبى دريافته اند ، به ياد آن روز كه مسلمانان نيز اينها را به
تجربه در آورند .
در روايتي ديگر از امام صادق ( ع ) چنين است : ورقه يمرئى ولبه -
يسربل وأصوله تقطع البلغم ( 2 ) .
يعنى : برگ تب غذا را مىگوارد ودانه اش ادرار را به كار مىاندازد
وريشه اش بلغم را قطع مىنمايد .
ابن مسعود مىگويد پيغمبر صلى الله عليه وآله فرمود : موقعى كه خواستيد بوى ترب
بعد از خوردن در دهان شما پيدا نشود مرا به ياد آوريد در وقت -
شكستن آن ( 3 ) .
پاورقی
( 1 ) محاسن ص 524
( 2 ) - محاسن ص 524
( 3 ) - مكارم الأخلاق ص 207