است ، بارگران اين علم را يكجا بدوش گرفته ، از حقايق واسرار آن ، أو پرده برداشته
چنانكه مصدر ومورد علم اديانست . منتهى اليه ومرجع دانش أبدان مىباشد .
تا هنگاميكه بدنت تحمل درد دارد از استعمال دوا پرهيز كن
قال أبو عبد الله الصادق عليه السلام : اجتنب الدواء ما احتمل بذلك الداء بدنك .
يكى از دانشمندان مىگويد : مسهل ، معده را پاك مىكند ، ولى بجدار معده هم
آسيب مىرساند ، اعصاب را ضعيف وجهاز هاضمه را فرسوده مىگرداند . ديگرى مىگويد :
ميكروب با دوا از بين مىرود ولى دوا ، هم فعاليت ميكروب را كم مىكند ، هم فعاليت
جسم را .
از أمير المؤمنين علي ( ع ) نقلشده : دوا با معدهء شما آن مىكند كه أسيد با مس .
هم زنگ آنرا از بين مىبرد وهم خود آنرا ميكاهد .
موسى بن جعفر ( ع ) مىگويد : هيچ دوائى نيست مگر آنكه درد را در بدن بر
مى انگيزاند پس سودمندتر از آن نيست كه تا كاملا محتاج نشوى تصرف در بدن نكنى .
امام رضا ( ع ) مىگويد : تا ممكن است بطبيب مراجعه نكنيد ، زيرا معالجه تن
چون تعمير خانه است كه كمش به بسيار ميكشد ، ونيز امام صادق ( ع ) مىفرمايد : كسانيكه
بمختصر كسالتى فورى بطبيب مراجعه مىكنند ودارو استعمال مىنمايند اگر بميرند از
پيروان مذهب أو بشمار نمى روند .
مرض بر اثر تخلف از قوانين طبيعت پيدا مىشود ، استعمال دوا همين تخلف
وانحراف در مزاج پديد مىآورد وأين دوا وانحراف چون بهم دست دادند زودتر
بدنرا نابود مىكنند .
عنه عليه السلام : ( من ظهرت صحته على سقمه فعالج نفسه بشيئى فمات فقد أعان على
نفسه وانا إلى الله منه برئ )
كسيكه سلامتيش از بيمارى آشكارتر باشد با وجود اين ، خود را بچيزى معالجه
كند وبميرد من از أو بيزارم وچنين كسى در هلاك خويش أعانت كرده است .
غذا اگر ناسازگار وسمى واضافه بر مقدار لازم خورده شود وبدن قدرت هضم
الطب الكبير يا فرشته نجات ( فارسي ) — صفحة 66
مساهمون: محمد سرور الدين
ص٦٦