هربت الى المهيمن من اناس
يرون الرفض حب الفاطميه
على آل الرسول صلاة ربّى
و لعنته لتلك الجاهليه
و از اوست در ارادتمندى به آل پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله :
يا اهل بيت رسول الله حبّكم
فرض من الله فى القرآن انزله
كفاكم من عظيم القدر ان لكم
من لا يصلَّى عليكم لا صلوة له
« شافعى » در آخر ماه رجب سال 204 در مصر درگذشت و در محل قرافه صغرى دفن شد . « مزنى » مىگويد : روز وفات « شافعى » بديدارش رفتم و احوال او را جويا شدم . گفت : در وضعيتى قرار گرفتهام كه كولهبار سفر آخرت را بدوش كشيده و از دوستانم جدا مىشوم و كاسهء مرگ را اندك اندك مىآشامم و نمىدانم هنگامى كه از دنيا رفتم ، روحم به بهشت مىرود تا به او مبارك باد بگويم و يا به دوزخ مىخرامد كه به آن تعزيت بگويم ؟ ! آنگاه اين دو شعر را سرود :
و لمّا قسى قلبى وضاقت مذاهبى
جعلت الرجا منى لعفوك سلَّما
تعاظمنى ذنبى فلمّا قرنته
بعفوك ربّى كان عفوك اعظما
« الادب المفرد » تأليف « ابو عبد الله محمد بن اسماعيل بخارى » كه همان مؤلف « صحيح » معروف است ، سال 1306 هجرى ، چاپ مطبعهء خليلى ، شهر اره هند .
شرح حال « بخارى » را پيش از اين نوشتيم و از اين كتاب كه در حديث است و جزء تأليفات اوست ياد كرديم .
« مسند ابو داود طيالسى » تأليف « حافظ سليمان بن داود » ، طبع چاپخانه مجلس دائرة المعارف نظاميه ، حيدرآباد دكن ، سال 1321 هجرى .