باب هجدهم حسنين عليهما السّلام دو گوشوارهء عرش خدايند
[ متن فيض القدير مناوى 3 / 415 ] گفته است : حسن و حسين عليهما السّلام دو شنف عرش الهى هستند و معلَّق و آويزان از آن نيستند .
« طبرانى » اين حديث را در « الاوسط » از « عقبة بن عامر » به نقل از پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله آورده است .
در شرح آن كتاب از « ديلمى » نقل نموده است كه حسنين عليهما السّلام بمنزلهء دو شنف از چهرهاند و « شنف » ، گوشوارهاى است كه به گوش مىآويزند ، منظور آنست كه يكى از حسنين عليهما السّلام در جانب راست عرش و ديگرى در جانب چپ عرش قرار دارند .
مؤلف گويد : « مناوى » اين حديث را در [ كنوز الحقايق ص 65 ] متذكر شده است و مىگويد : حسن و حسين عليهما السّلام دو سيف عرش الهىاند و آويخته به عرش هم نيستند . چنان كه در « كنوز الحقايق » آمده ، كلمهء « سيف » با سين بىنقطه و « ياء » و « فاء » به كار رفته است و از قرينه پيداست كه نسخه مغلوط بوده و صحيح آن ،