( 1 ) محمد بن بشير خارجى در ستايش زيد گفته :
هر گاه فرزند رسول خدا بسرزمين بلند خشكى برسد چوبهاى خشك آن سرسبز مىشوند زيد در هر تابستانى كه ستارههاى باران دار و رعد تخلف كنند بهار مردمانست .
او كسى است كه ديه همه جراحتها را به عهده مىگيرد و چراغ تابان شبهاى تار است .
زيد بن حسن در سن نود سالگى درگذشت و بسيارى از سرايندگان در مرثيه او اشعارى سروده و از فضائل او ياد ميكردند از آن جمله قدامة بن موسى جمحى در سوك او گفته .
اگر چه زمين ، بدن زيد را ناگهانى در خود فروبرد و از ديدگان ما مخفى داشت معلوم شد كه معروفى در آنجا وجود يافت .
او اگر چه در دل خاك غنوده ليكن مردى نيك رفتار بوده .
بسخن بيچارگان گوش ميداد و ميدانست او براى نيازمندى مىآيد و برميگردد هر گاه نيازمندى - بار سفر در خانه او مىافكند همواره از او نميپرسيد هدف تو كجاست و هر گاه شخص بدكار و پستى در احترام او كوتاهى كند او با بزرگى خاندان خود با وى رفتار و از كردهاش درميگذرد .
آنان كه به بندگان مىبخشايند و از ميهمانان پذيرائى مىكنند و در پيكارها شيران بيشه شجاعتاند .
هر گاه آبروى تازه از آنها سلب شود عزت قديمى و ارث هميشگيشان باقى است هر گاه بزرگى از آنان بميرد بزرگ ديگرى جانشين آنان ميگردد و كريم ديگرى خواهد آمد كه بناهاى او را استوار بدارد .
الإرشاد ( فارسي ) — صفحة 362
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٣٦٢