و چنانچه نوشتيم به غير از اين هشت نفر ما بقى فرار كردند ( 1 ) و مالك بن عباده غافقى در اين خصوص گويد :
در روز حنين كه شمشيرها از نيام كشيده شده بود به غير از بنى هاشم ديگران با رسول خدا ص مواسات ننمودند .
همه لشكر به غير از ده نفر فرار كردند و آنها مردم را ميخواندند كجا ميرويد سپس آنها همراه پيغمبر خود را براى مرگ آماده ساختند و مايه فخر براى ما شدند و از آنها ايمن امانت دار شهادت يافت و چشمش نورانى گرديد .
و عباس بن عبد المطلب به همين مناسبت گفته :
ما نه نفر بوديم كه در روز جنگ از پيغمبر يارى كرديم و ديگران فرار كرده متفرق شدند پسرم فضل هنگامى كه شمشير در ميان قوم انداخته به او ميگفتم ضربت ديگر بزن تا بازگردند دهمى ما كه ايمن فرزند ام ايمن بود بر اثر آنچه در راه خدا ديده بود شربت شهادت نوشيد و شيرين كام گرديد .
رسول خدا ص هنگامى كه ديد لشكر همه فرار كردند به عباس كه مردى درشت صدا بود فرمود مردم را با صداى بلند بخوان و آنها را به ياد معاهده خود بينداز عباس حسب الامر با صداى بلند مردم را خوانده و گفت اى كسانى كه در زير شجره بيعت كرديد و اى كسانى كه ياران سوره بقره هستيد كجا فرار ميكنيد و از معاهدهاى كه با رسول خدا ص نموده فراموش كرديد .
مسلمانان در آن وقت پشت بجنگ داده و سخت ميگريختند در آن شب هوا بشدت تاريك بود و پيغمبر در ميان بيابان و مشركان از درههاى كوه و مخفيگاههاى آن با شمشيرهاى كشيده و عمودها و نيزهها بيرون
الإرشاد ( فارسي ) — صفحة 127
مساهمون: الشيخ المفيد
ص١٢٧