396 )
مهج الدعوات 192 - 201 ، 278 - 280
سه مورد از اين كتاب نقل شده است . دو مورد أول ( مهج 192 - 198 ، 198 - 201 )
بيان مى كنند كه چگونه امام صادق [ ع ] توسط منصور به بغداد احضار شد . يك بار قبل
ويك بار بعد از شهادت محمد نفس زكيه وبرادرش إبراهيم ; ودر هر بار امام دعايى
خوانده اند كه متن آنها در اينجا نقل شده است . مورد نقل شده در مهج 278 - 280 ،
متن دعايى است كه شيعه مصرى محمد بن علي العلوي الحسيني از امام مهدى [ ع ] در
خواب فرا گرفته است . اين خواب را الحسيني بعد از فرار از مصر ديده است . فرار أو از
مصر زماني پيش آمد كه يكى از مخالفان در نزد أحمد بن طولون ( م 270 ) از أو سعايت
كرد . ( نك : دائرة المعارف چ 2 مقاله " أحمد بن طولون " [ از : Hassan . Zaky M ] .
اين نسخه در قطع " طالبي " ( مهج 196 ) به توسط الحسين بن علي بن هند در
شوال 396 كتابت شده بود اما روشن نيست كه آيا همو مؤلف آن نيز بوده يا نه ; در
رياض ( 2 / 165 واز آنجا أعيان 27 / 93 ) آمده است كه درباره أو چيزى جز اينكه
نامش در مهج آمده نمى دانيم ; اما از موارد نقل شده مطلبي را درباره أو مى توان بدست
آورد وآن اينكه شيخ أو أبو الحسن محمد بن أحمد بن عبد الله بن صفوة الهمذاني است
كه در " المصيصة " ( در جنوب تركيه ) روايت نخست را در شوال 369 براي وى روايت
كرده است .
312 . * * ؟ كتاب عتيق / ناشناخته
اقبال 246 - 247 / 15 - 16
اين نسخه در 14 صفر 660 ( يعنى قبل از اتمام اقبال ) بدست ابن طاووس رسيد . ابن
طاووس ، تعليقهاى از آن كتاب را كه درباره روش تعيين آغاز ماه رمضان بوده نقل كرده
است .
313 . * * ؟ كتاب عتيق / ناشناخته
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 369
مساهمون: إتان گلبرگ
ص٣٦٩