در سال 314 به وسيله ابن أشعث ( درباره أو نك : تنقيح ش 11318 ) از واسطه قبل از
خود موسى بن إسماعيل نوه ء امام كاظم [ ع ] روايت شده است . براي جزئيات بيشتر درباره
اين كتاب نك : مستدرك چ سنگى 3 / 291 - 296 ; وبحث Madelung در :
34 - 33 . pp , " Ismaili Law "
وملحقى كه در Religious Schools and Sects in Medievel Islam از أو آمده است .
كتاب الجعفريات ( بنام الأشعثيات ) در نسخه چاپى كه بأقرب الاسناد حميري ( با صفحه
شمارى مستقل ) در يك مجلد چاپ شده در دسترس است ( تهران 1370 ) . اين تأليف
مشتمل بر أبواب مختلف فقه امامية است . ابن طاووس در اقبال ، آن را اين گونه توصيف
مى كند كه شامل هزار روايت با اسناد واحد ( از امام كاظم [ ع ] به أئمة پيشين واز آنها به
امام على [ ع ] ) مى باشد . در برخى روايات امام على [ ع ] از رسول خدا [ ص ] نقل مى كند .
نسخه ابن طاووس بايد چند جزء داشته باشد . وى در جمال از " الجزء العاشر " نقل
مى كند . سه موردى كه ابن طاووس نقل كرده در نسخه چاپى به صورت ذيل آمده است :
اقبال = اشعثيات ص 59 ; جمال = اشعثيات ص 227 ; فلاح = اشعثيات ص 237 .
224 . + الجليس الصالح والأنيس الناصح / أبو الفرج المعافى بن زكريا بن يحيى
النهرواني ( م 390 )
ذريعة 5 / 128 ش 530
فرج المهموم ص 171 - 172
درباره مؤلف نك : سزگين 522 - 523 . آقا بزرگ ( به پيروى از حاجى خليفه ) عنوان را
" الجليس الصالح الكافي والأنيس الناصح الشافي " ياد مى كند . پس از آن به خبري در
تاريخ بغداد 13 / 231 كه معافى تعداد زيادى از فضائل امام على [ ع ] را روايت كرده
استناد كرده وچنين استنباط مى كند كه مذهب وى با عقيدة شيعه موافق بوده است . مورد
نقل شده توصيف اين است كه چگونه محمد بن عبد الله بن طاهر ( م 253 ) در شب
درگذشت خود وقتي به ستاره ها مىنگريست ، از آنها چنين دريافت كه قبل از صبح
خواهد مرد ( = الجليس الصالح تحقيق : محمد مرسى الخولي ، بيروت 3 - 1981 ج 2
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: إتان گلبرگ
ص٣٢٠