تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 397

مساهمون:

ص٣٩٧
توضيح : همان طورى كه امام عليه السّلام اشاره مىكند اين نقش‌ها نشانه‌هائى از أوصاف خداست وكسى كه به ياد نام خدا باشد از معصيت وگناه پرهيز مىكند وهمين است مقدمه‌اى براي نجات از خيلى از حوادث . با توجه باين نكته اين كلمات ومشابه آن خودبخود نقشى در زندگى ندارند ، بلكه توجه به آنها كه نشانه‌اى از مبدأ غيب است زمينه‌اى است براي توجه به خدا وپرهيز از انحراف وهمين است هدف از همراه داشتن دعا وقرآن . بنابراين اگر دعا وقرآن همراه ما باشد وبه خدا توجه نداشته باشيم واز كج‌روى بازنگرديم يك نوع بىاحترامى به قرآن كرده‌ايم وبجاى اينكه قرآن حامى وحافظ ما باشد موجب فلاكت وبدبختى ما مىگردد . با اين بيان درعين اينكه قرآن همراه داريم ضربه هم مىخوريم در اين صورت ضربه را نبايد بحساب قرآن بگذاريم ، همان طورى كه پيروزى را نبايد بحساب خود قرآن بگذاريم ، بلكه خداى عزيز است كه پشتوانهء تمام كارهاست . درك حقيقت خدا مشكل است 1460 - شخص نمىتواند كيفيت وچگونگى خود را درك كند ، چگونه ممكن است قديم بودن خداى جبار را درك نمايد ؟ ! 1461 - أو كسى است كه موجودات را بدون الگو خلق كرده چگونه ممكن است انساني كه جديدا بدست أو ساخته شده بتواند أو را درك نمايد ؟ !
هرگز نرسد به كنه معبود كسى * چون فهم كند سر هما را مگسى از روى مثل خداست درياى محيط * وان را نكند احاطه هر خار وخسى
ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 397 | حسين بن معين الدين الميبدي / زمانى