تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 236

مساهمون:

ص٢٣٦
توضيح : عتبه برادر معاوية أو را از جنگ با علي عليه السّلام بازداشت وگفت بدون ترديد بقتل مىرسى اين مطلب ودعوت علي عليه السّلام را ناديده بگير . گلايه از حيله عمرو بن عاص به أبو موسى اشعرى 821 - همانند كسى كه نيرو را از دست داده عاجز شدم . بعد از حيله عمرو بن عاص هوشيار مىشوم واستوار مىگردم . 822 - آن مقدارى كه از دامن من روى زمين مىكشد جمع مىكنم وگاهى وضع پراكنده وپخش متمركز مىگردد .
چون شيردلان گوش به مردم كردند * سررشته كار خويش را گم كردند روباه‌وشان ز غايت مكر ونفاق * گشتند دلير وباد دردم كردند
توضيح : امام عليه السّلام در اين دو شعر وضع خود را در جريان حكميت مجسم مىسازد واشاره مىكند كه آنان كه مرا براي پذيرفتن اين قضاوت تحت فشار قرار دادند بزودى بيدار مىگردند . 823 - زندگى تو ، لحظه ونفس‌هاى آمارگيرى شده است . هر نفسي كه از دهانت بيرون مىآيد يك بخش آن لحظه‌ها از دست مىرود . 824 - آنچه كه تو را سرپا نگاه داشته ، نيروئى است كه در هر شرايط خرج حفظ مىشود ونابودت مىكند ، آهنگ مرگ را ، بدون اينكه با تو شوخى كند براي تو مىنوازد . 825 - روز در شرائطى هستى وشب در شرائطى ديگر ، درك ندارى كه مصيبت خود را درك كنى .
ديوان أمير المؤمنين ( ع ) — صفحة 236 | حسين بن معين الدين الميبدي / زمانى