رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود : عدّهء آنان هزار نفر است ؛ زيرا براى هر صد نفر يك شتر ذبح مىكنند .
پس به سوى چاههاى بدر حركت كرديم . لشكر مشركين براى جنگ به پيش آمدند و سه تن از آنان كه از همه مغرورتر بودند به نامهاى عتبة بن ربيعه و شيبة بن ربيعه و وليد بن عتبه به ميدان آمدند و گفتند ، چه كسى را جرأت مبارزه است ، تا با ما نبرد كند ؟ ! مردى انصار از اصحاب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله پا به ميدان گذاشت . آن سه تن گفتند : نيازى به مبارزهء تو نيست ما فرزندان قريش را به مبارزه مىخوانيم .
رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود : يا على ! برخيز ، اى حمزه ! و اى عبيدة برخيزيد و جواب آنان را بدهيد .
ما سه تن به نبرد آنان رفتيم . حمزه حريف خود عتبه را هلاك كرد و من هم شيبه را به خاك انداختم ، وليد و عبيده هنوز گرم پيكار بودند من به وليد نزديك شدم و او را با ضربت شمشيرى به هلاكت رساندم .
در آن روز هفتاد نفر را اسير و هفتاد نفر را هلاك كرديم .
در پايان جنگ مردى از انصار ، عبّاس بن عبد المطلب را به اسارت نزد رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله آورد . عباس گفت : يا رسول اللَّه ! قبل از اين كه من به دست اين مرد گرفتار شوم به دست مردى خوش سيما كه بر اسبى ابلق نشسته بود اسير شدم امّا اكنون آن مرد را در ميان اصحاب شما نمىبينم . مرد انصارى گفت : يا رسول اللَّه ! من او را اسير كردم .
پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : اى مرد انصارى ! ساكت باش ، خداى تعالى به وسيله فرشتگان كريم ما را نصرت و يارى داد و آنان را مغلوب و مفلوك و اسير گردانيد .
( 542 ) قيس بن عباده نقل كرد ، على عليه السّلام فرمود : آيه
هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ
. . . در شأن مبارزه ما با كفار و مشركين در جنگ بدر نازل شد « 1 » .
هامش
( 1 ) روايت رقم 543 و 544 و 545 / شواهد التنزيل تقريباً با همين محتوى و مضمون در شأن على عليه السّلام و دو همرزمش نقل شد .