[ 79 ]
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ
. . . . ( نحل / 38 ) و با سختترين سوگندهايشان به خدا سوگند ياد كردند كه خدا كسى را كه مىميرد بر نخواهد انگيخت .
( 457 ) ابى حمزه ثمالى مىگويد از بريد بن اصرم شنيدم ؛ گفت : على عليه السّلام بن ابى طالب فرمود ؛ آيه
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ
در شأن من نازل شده است .
[ 80 ]
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ
. ( نحل / 41 ) و كسانى كه پس از ستمديدگى ، در راه خدا هجرت كردهاند ، در اين دنيا جاى نيكويى به آنان مىدهيم ، و اگر بدانند ، قطعاً پاداش آخرت بزرگتر خواهد بود .
( 458 ) در شأن نزول آيه
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا
. . . از عبد اللَّه بن عباس مفسّر مشهور قرآن سؤال شد : منظور چه كسانى هستند كه در راه خداى بزرگ هجرت كردند ؟
ابن عبّاس در جواب گفت : على بن ابى طالب عليه السّلام ، و جعفر طيّار و عقيل از مهاجرانى هستند كه بر اثر ظلم و بيداد مكّيان مهاجرت كردند ، و اين آيه در تمجيد و تحسين آنان است .