تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
[ 38 ]
الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ ، وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
. ( انعام / 82 ) كسانى كه ايمان آورده و ايمان خود را به شرك نيالوده‌اند ، آنان در امن و امان بوده و از راه يافتگان‌اند . ( 255 ) سفيان ثورى از منصور و او از مجاهد نقل مىكند ؛ عبد اللَّه بن عباس مفسّر قرآن در باره اين آيه شريفه چنين بيان كرده است :
( الَّذِينَ آمَنُوا )
يعنى كسانى كه تصديق به توحيد كردند و حال اينكه اولين موحّد على بن ابى طالب عليه السّلام است
وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ
يعنى ايمان خود را با باطل مخلوط و ممزوج نكردند ، و نظير اين ، آيه
لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ
« 1 » است . ( بظلم ) يعنى به شرك . ابن عباس تأكيد مىكند ، كه به خدا سوگند همه ياران پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بت‌پرستى را رها كرده و به خدا و پيامبر ايمان آورده‌اند و از وادى بىبركت كفر و شرك به وادى پر بركت اسلام گرايش پيدا كردند و ليكن على بن ابى طالب عليه السّلام حتى در يك چشم به هم زدنى مشرك نشد ، و هرگز مشرك نبود و از اوّل موحّد بود .
أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
اينان از آتش جهنّم و عذاب آن ايمن هستند ، و بدون حساب به بهشت راه مىيابند . و على عليه السّلام اولين ايمان آورنده است ، در حالى كه كودكى هفت ساله بود به دين و آيين پيامبر صلى اللَّه عليه و آله پيوست .
هامش
( 1 ) آل عمران / 71 .