[ لِتُؤْمِنُوا ] به شريعت محمّد صلّى اللّه عليه و آله رغبت پيدا كنيد و از آن متنفّر نشويد چون مىبينيد كه در شريعت محمّد صلّى اللّه عليه و آله تخفيف و سبكى و راحتى هست و ايمان به خدا و رسولش بياوريد . بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ آن حدّ و مرز الهى است كه از آن نبايد تجاوز شود . وَ لِلْكافِرِينَ كافرين به خدا و رسولش ، يا كافرين به آن حدود . عَذابٌ أَلِيمٌ إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لفظ « حادّه » يعنى به او غضب كرد و دشمنى و مخالفت نمود . [ كبتوا ] لفظ « كبته » يعنى او را به زمين زد ، خوار نمود ، او را برگردانيد ، شكست و غضب او را به خودش ردّ نمود و او را ذليل كرد و « المكبّت » كسى است كه دلش از غم پر است . كَما كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كسانى كه با خدا و رسولش دشمنى كردند ، مانند قوم نوح و عاد ، ثمود و قوم ابراهيم عليهم السّلام . وَ قَدْ أَنْزَلْنا فروفرستاديم بر آنان يا بر شما . آياتٍ آيات و نشانهها كه دلالت بر قدرت و حكمت ما مىكند . يا دلالت بر اين مىكند كه ما در وعده وعيد خويش صادق هستيم ، يا دلالت بر صدق رسول ما مىكند . [ بَيِّناتٍ ] خود آن آيات واضح هستند ، يا روشنگر و واضحكننده مىباشند و آن آيات عبارت از آيات تدوينى يا آيات آفاقى و انفسى است . [ وَ لِلْكافِرِينَ ] براى كافرين به آن آيهها ، يا كافرين به خدا و
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۴ — صفحه 74
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۷۴