زائل شدنى نيست و دال دلالت بر دوام ملك او دارد . و اينكه خداى تعالى دايم و محفوظ از كون زوال است ، بلكه خداى تعالى آفرينندهى كائنات است و هر موجودى با تكوين او وجود پيدا كرده است . پس امام عليه السّلام فرمود : اگر براى علم خودم كه خداى تعالى به من داده است حملكنندگانى پيدا مىكردم توحيد و اسلام و ايمان و دين و شرايع را از لفظ « صمد » نشر مىدادم . چه كنم كه جدّ من امير المؤمنين عليه السّلام نيز حملكنندگانى براى علم خويش نيافت و نفس عميقى با اندوه و آه مىكشيد و در منبر مىگفت : قبل از آنكه مرا ميان خودتان نيابيد از من بپرسيد ، كه در قلب من علم فراوانى است ، آگاه باشيد كه من كسى را نمىيابم آن را حمل كند ، آگاه باشيد كه من بر شما از جانب خدا حجّت رسا هستم « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ « 1 » » از امام صادق عليه السّلام آمده است كه شخصى از توحيد سؤال كرد ، امام عليه السّلام فرمود : خداى تعالى مىدانست كه در آخر الزّمان اقوام ملّتها مىآيند كه در فهم عميقش هستند . و لذا سورهى « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » را نازل نمود و همچنين آياتى از سورهى حديد تا قول خدا « عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ » و كسى قصدى جز آن را داشته باشد هلاك مىشود .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۴ — صفحه 664
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۶۶۴
پاورقی
( 1 ) سوره ممتحنه ، آيه 13 يعنى : اى اهل ايمان هرگز قومى را كه خدا بر آنان غضب كرده يار و دوستدار خود نگيريد كه آنان از آخرت به كلّى نوميد شدند چنان كه كافران از اهل گورستان نوميدند .