با وجودى كه اين آيات دربارهى شخص خاصّى نازل شده امّا معناى عامّ دارد و اصل در كسى كه عطا و تصدّق نموده و پرهيزكار بوده است على عليه السّلام است .
و اصل در كسى كه بخيل باشد و طلب غنا و بىنيازى كند دشمن على عليه السّلام است .
و برخى گفتهاند : مقصود از كسى كه عطا كند ابو بكر است كه بلال را از مشركين كه اذيّت و آزارش مىكردند خريد و آزاد ساخت و مراد به « الأشقى » ابو جهل و اميّة بن حلف است .
قال علىّ عليه السّلام :
من حذّرك كمن بشّرك هر كس كه به تو اعلام خطر كند مانند كسى است كه به تو مژده دهد
هر كه تو را بر حذر از شر كند * مژدهاى آورد برايت به خير
منهاج البراعة علامهى خويى قدّس سرّه ج 21 ص 97 و 98