و رحمت او مأيوس نشويد . [ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ ] ما آيات ( تدوينى آفاقى و انفسى ) و دلايل قدرت خود را براى شما بيان كرديم . [ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ] باشد كه شما خرد بورزيد ( تا متنبّه شده و انديشه كنيد ) يا با ادراك عقلانى درك كنيد ، يا با عقلهايتان درك دريابيد كه ايستادن در يك مقام موجب قساوت قلب است و ذكر جلا ، روشنى دلها و موجب خشوع است . [ إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ ] همانا مردان و زنانى كه در راه خدا صدقه و احسان كنند . لفظ « مصدّقين و المصدّقات » با تشديد صاد از باب تفعّل خوانده شده ، يعنى كسانى كه صدقه مىدهند و با تخفيف صاد از باب تفعيل خوانده شده ، يعنى كسانى كه خدا و رسولش را تصديق كردند . [ وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ ] و به خدا قرض نيكو دهند . اين جمله حاليّه يا معترضه يا معطوف بر صلهى الف و لام است و به هر تقدير تقييد تصدّق است اگر تصدّق به معناى انفاق مطلق باشد ، يا تأكيد آن است اگر به معنى انفاق لوجه اللّه باشد . و ممكن است مقصود از تصدّق انفاق بر نيازمندان و مقصود از قرض دادن به خدا صلهى امام باشد « 1 » . و بنا بر قرائت تخفيف صاد جمله عطف مىشود و به منزلهى اين است كه گفته شود : كسانى كه ايمان آوردند و انفاق كردند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 575
پدیدآورندگان: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص۵۷۵
پاورقی
( 1 ) تفسير جامع جلد 7 ص 65