پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 41

پدیدآورندگان:

ص۴۱

تفسير

[ حم عسق كَذلِكَ ] اين وحى كه قبل از اين هم به تو ابلاغ كرديم ، چون اخبار غيبى و احكام و مواعظ بعد از اين زمان [ يُوحِي إِلَيْكَ ] به تو وحى مىشود يا همچنين وحى به صورت رمز و حروف مقطّعه كه پيش از اين بر تو فرستاديم ؛ پس از اين نيز بر تو وحى خواهد شد . يا وحيى كه با اذيّت و آزار قوم و انكار آنها همراه خواهد بوده همانطور كه پيش از اين‌ها بر تو وحى كرديم بعد از اين نيز بر تو وحى خواهد شد ، يا مقصود اين است كه همچنين درباره نابود شدن قوم و اسكان زمين بر تو وحى خواهد شد . [ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ ] خداى تعالى بر پيامبران پيش از تو نيز وحى كرد در اينجا عطف را به صورت عطف مفرد آورد ، چون در ثوانى و توابع بعضى چيزها بخشيده شده ، يا لفظ معطوف به قرينه‌ى معطوف عليه در تقدير است . و لفظ « يوحى » به صورت معلوم و مجهول خوانده شده و در صورتى كه به صورت مجهول خوانده شود . قول خداى تعالى : [ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ] فاعل فعل محذوف يا مبتداست ، جمله مستأنف در موضع تعليل است و خبر آن لفظ « العزيز » يا « الحكيم » مىباشد ، يا خبر آن [ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ] است و معناى آيه اين است كه براى خداست آسمانها و زمين و آنچه كه در آن دو وجود دارد .