« ق »
در تفسير [ وَ اسْتَمِعْ ] و گوش دار تو در حال حاضر نداى منادى روز قيامت يا روز ظهور قائم عليه السّلام را بشنو ، چون تو الآن نداى آن منادى را مىشنوى ، زيرا تو از مرقد خويش خارج شدى و قيامت يا ظهور قائم عليه السّلام را مشاهده مىكنى . [ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ ] در روزى كه منادى روز حساب و بعث ندا كند ، يا منادى به اسم قائم عليه السّلام و اسم پدرش ندا كند چنانچه در خبر آمده است . در تفسير [ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ ] مىفرمايند : از امام صادق عليه السّلام آمده است : آن روز ( يوم الخروج ) روز رجعت است .
الذّاريات
در تفسير [ وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ ] سوگند به آسمان كه دارندهى راههاست مانند مسير ستارگان ، يا آسماندارندهى زيبايى و زينت است . چنانچه از امير المؤمنين عليه السّلام وارد شده است ، چه ستارگان و راههاى آنها آسمان را زينت مىدهند ، چنانچه لباس راه دار راه راه داشتن زينت مىدهد . يا مقصود از راهها دليلهايى است كه بينندهها از آنها مىگيرند ، بدان وسيله استدلال بر صانع آنها و علم و قدرت و اراده و حكمت صانع مىنمايند . از حسين بن خالد از ابى الحسن الرّضا عليه السّلام آمده است : گفت : خدمت امام عليه السّلام عرض كردم : از قول خداى تعالى : [ وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ ] به من خبر بده ، پس فرمود : آسمان به زمين بسته شده است ، در اينجا امام عليه السّلام انگشتهاى مباركش را داخل هم به طور مشبّك قرار داد . . .