محمّد صلّى اللّه عليه و آله
بيشتر آيات اين سوره در مورد ولايت مولاى متّقيان على بن ابى طالب عليه السّلام مىباشد كه جهت آگاهى خوانندگان عزيز و ارجمند چند آيه به عنوان نمونه بيان مىكنيم . در تفسير اوّلين آيه اين سوره [ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ ] مرقوم فرمودهاند : بدان كه در اين سوره حال كسانى ذكر شده كه به على عليه السّلام ايمان دارند يا ولايت او را منكر هستند ، اگر چه ظاهر آيات عام است ولى منظور همين است . چنانچه در جاى خود به آن اشاره خواهيم كرد پس قول خداى تعالى : « [ الَّذِينَ كَفَرُوا ] اعمّ از كفر به خدا يا به رسول ، يا به آخرت يا به على عليه السّلام و ولايت اوست ، ولى مقصود كفر به ولايت است ، قرينهى آن قول خدا : [ وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ] مىباشد كه سبيل خدا و راه خدا جز ولايت نيست ، اعم از آنكه لفظ « صدّوا » به معناى اعراض كردند يا جلوگيرى كردند باشد . اضلّ اعمالهم كارهايى كه در اسلام انجام دادهاند تباه گرديده است ، قمّى گفته است : اين آيه دربارهء آن عده از اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نازل شده كه بعد از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله مرتدّ شدند ، حقّ اهل بيت او را غصب كردند و از ولايت ائمّه و امير المؤمنين عليه السّلام جلوگيرى نمودند . در تفسير [ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ ] و قدمهاى شما را در دينتان ثابت نگه مىدارد ، كه مقصود ولايت على عليه السّلام است . . . .