در تفسير علي بن إبراهيم رضي الله عنه روايت شده كه اين آية نازل شد در
حق آنان كه غصب حق آل محمد نمودند وحسد بر منزلت ايشان بردند ( 1 ) .
واز ( تفسير عياشى ) روايت شده كه باقر علوم النبيين فرمود كه جبت وطاغوت
أولى ودومى اند ( ويقولون للذين كفروا ) ومىگويند در حق آنان كه كافر شده اند
( هؤلاء اهدى من الذين آمنوا سبيلا ) كه اينها بهتر به راه راست هدايت شده اند
از أهل ايمان .
در ( كافى ) از حضرت باقر عليه السلام آورده كه در تفسير اين فرموده كه مىگويند
در حق أئمة ضلال ودعاة بجانب دوزخ كه اينها مهتدى تر از آل محمدند ( 2 ) .
بنابر اين اخبار مراد از آنان كه نصيبي از قرآن دارند غاصبينند واتباع ايشان
ومراد از كافرين جبت وطاغوت ونعثل ورابع واحزاب ايشانند از آل مروان وآل
عباس كه عامه ايشان را بر آل محمد عليهم السلام تقديم كرده اند .
آية رابعه - بعد از همين آية است ( أولئك الذين لعنهم الله ومن يلعن الله
فلن تجد له نصيرا ) [ 52 النساء 4 ] اين جماعت آنانند كه خدايشان لعنت كرده ،
وهر كه را خداى لعنت كند هرگز ياورى براي أو نخواهى يافت ( أم لهم نصيب
من الملك فإذا لا يؤتون الناس نقيرا ) نصيبي از ملك ندارند كه اگر داشته باشند
به مردم اندازه نقيرى كه نقطه سياه وسط تخم خرما است به كسى ندهند .
در ( كافى ) از حضرت باقر آورده كه مراد از ملك امامت وخلافت است ( 2 ) .
واز اينجا معلوم مىشود كه لعن سابق در حق غاصبين خلافت است ، واز اين
قبيل آيات در مذمت أعداء أهل بيت وخصوصا اين چهار نفر وخصوصا آن دو
Footnote
( 1 ) تفسير نور الثقلين وتفسير برهان ، از تفسير قمى ذيل آية شريفه .
( 2 ) نور الثقلين ج 1 / 406 رقم 299 از أصول كافى .
( 3 ) نور الثقلين ج 1 / 406 رقم 299 از أصول كافى .