ودنيا سه روز تار وظلمانى بود ، آنگاه اين حمرت در أو نمايان شد ، وگفته
شده كه تا شش ماه طول كشيد ، وعلى الدوام بعد از أو ديدار شد ، واز اين سيرين
نقل شده كه اين حمرت كه با شفق است ديدار نمىشد تا حسين كشته شد .
ودر ( كامل ) مسطور است كه مردى از أهل بيت المقدس مىگفت بخداى
سوگند كه مقدسيان شهادت حسين را شبانگاه روز عاشورا دانستند ، وآن چنان
بود كه هر سنك وكلوخ كه بر گرفتند از بن آن خونى تازه بجوشيد ، وديوارها
چنان بود كه گفتى ملطخ به خون است ، ونيم شبى منادى بدين شعر ندا كرد
" اتر جوامة إلى آخره " وسه روز پيوسته آفتاب منكسف بماند ، واز آسمان
خون تازه همى باريد ، وستارگان با هم در آميختند ، وبا خويشتن در وقوع اين واقعه
گفتگوها مىكرديم روزى چند بيش نگذشت كه خبر شهادت امام مظلوم بما رسيد .
بالجملة از اين مقولة كلمات در مطاوي كتب الهل سنت پيش از آنست كه
بتوان در حيطه حصر واحصا در آورد واز مجموع آنها استدلال بر عموم مدعى
مىتوان كرد ، واز براي منصف متدين در اعتقاد حقيت اين طريقه كفايت است .
تنبيه
آن چه در اين مقام مكرر شنيدى كه ظهور حمرت در آفاق آسمان از آثار
قتل سيد الشهداء عليه السلام است ، وشاعر گفته است :
وعلى تالدهر من دماء الشهيدين * * علي ونجله شاهدان
وهما في أواخر الليل فجران * * وفى أولياته شفقان
جون از أذهان متعارفه مأنوسه به تأويل سمعيان بعيد مى آيد در مقام انكار
آن مستند به براهين هيئيه مىشوند ، كه مقرر در علم هيئت آنست كه هر چه
آفتاب متوجه أفق مىشود ظل ارض كه بر شكل مخروط مستدير است ، وقاعده
أو در زمين ورأس أو در فلك زهره است بر خلاف شمس از سمت رأس بجانب
شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 125
مساهمون: ميرزا أبي الفضل الطهراني
ص١٢٥