مگر اينكه أو را بكام در مىكشيد لكن جهنم مأمور است ودر بند است ، وهر آينه
چند بار عتو وسر كشى كرد بر خازنان خودش تا جبرئيل بيامد وبه بال خود وى
را بزد وساكن شد ، وبدرستى كه أو گريه مىكند بر حسين وندبه مىكند أو را ،
وافروخته مىشود بر كشندگان أو ، واگر نبودند آنانى كه از حجت هاى حق
سبحانه وتعالى بر پشت زمينند هر آينه زمين شكسته مىشد ، وآنچه بر أو بود
سرازير مىكرد ، وزلازل بسيار نمىشود مگر وقت نزديكى قيامت ، وهيچ چشمى
واشگى نيست كه أحب باشد نزد خداى تعالى از چشمى كه بگريد وأشك بريزد
بر أو ، وهيچ كس نيست كه بگريد بر أو مگر اينكه صله كند فاطمه عليها السلام را
ومساعدت مىكند أو را وصله مىكند پيغمبر را وادا مىكند حق ما را ( 1 ) .
تا آخر حديث شريف كه در فضايل گريه كنندهگان است .
چهارم - هم در ( كامل الزيارة ) است مسندا كه أبو بصير از حضرت باقر
روايت مىكند كه فرمود : گريستند آدميان وجنيان ومرغان ووحشان بر حسين
ابن علي عليهما السلام تا أشك ايشان فرو ريخت ( 2 ) .
پنجم - هم در آن كتاب سند به حسين بن ثوير مىرساند كه مىگويد من ويونس
بن ظبيان ، ومفضل بن عمر ، وأبو سلمه سراج در حضرت أبو عبد الله يعنى صادق
آل محمد عليهم السلام نشسته بوديم ويونس از ميانه ما مخصوص به مخاطبه بود ، واز
ما بزرگتر بود ، ودر ذيل حديث است كه صادق آل محمد ( ع ) فرمود كه چون
أبو عبد الله ( ع ) شهيد شد گريستند بر وآسمانها هفت گانه ، وهر چه در آنها است
وزمينهاى هفتگانه ، وهر چه در آن است ، وآنچه ما بين آسمان وزمين است ،
وآنچه حركت مىكند در بهشت ودر جهنم از خلق پروردگار ما وهر چه ديده
هامش
( 1 ) كامل الزيارات باب 26 بحار الأنوار 45 / 206 رقم 13 .
( 2 ) كامل الزيارات باب 26 ص 79 بحار الأنوار 45 / 205 رقم 8 .