نشده ، واز اين اختلافات كه در صدر حديث شنيدى ، وبعضي آنها را در حاشية
زيارة ثبت كردم معلوم مىشود كه عبارت ( بحار الأنوار ) ( 1 ) كه بعد از ذكر سند
( مصباح ) كه بعد از نقل عبارة ( كامل الزيارة ) آورده وگفته : " وساق الحديث
نحوا مما مر " خالى از مسامحه مخله بفهم روايت نيست .
بالجملة چون بر متن وسند حديث شريف كما هو حقه اطلاع يا فتى ما در
اين باب در دو مقصد گفتگو داريم :
مقصد أول : در سند حديث شريف وكلام در أو در دو فصل است :
فصل أول
در تعريف حال آحاد رواة اين حديث ، وبيان حال أو بحسب اصطلاح ،
واز جهت اعتبار وضعف است .
اما روايت شيخ تفصيل أو چنان است كه : شيخ عليه الرحمة از محمد بن
إسماعيل نقل كرده ، ومعلوم است كه اين أسلوب نقل از كتاب أو است ، وكتب
در آن زمان قطعي يا اطمينانى بوده ، وواسطه محض اتصال سند ذكر مىشد ، -
( پس اگر طريق ضعيف هم باشد با صاحب كتاب ضررى ندارد ) - ( 2 ) ولى در اين
مقام محتاج به اين تقريب نيستيم ، چه طريق شيخ رحمه الله به محمد بن إسماعيل
صحيح است به تصريح علامه وغير أو ، بلكه حاجت به تأمل ندارد ، چه شيخ
از مفيد نقل مىكند ، وأو از صدوق ، وأو از پدرش ، وأو از أحمد بن محمد بن
عيسى ، واز از محمد بن إسماعيل ، واين طبقه همه أكابر مشايخ اماميه باشند
هامش
( 1 ) ج 98 / 294 ط بيروت .
( 2 ) پس اگر طريق تا صاحب كتاب ضعيف هم باشد ضررى ندارد .