و انقياد براى آنها از خدا درخواست عذاب مىكردند و بر آزار و اذيّت آنها صبر نمىكردند تا چه برسد به اين كه طلب رحمت و دفع عذاب از آنها بكنند .
و صورت مجادله ابراهيم با ملايكه چنانچه نقل شده چنين بوده كه ابراهيم به ملايكه گفت : اگر در بين اين مردم يكصد نفر از مؤمنين باشند آيا باز هم آنها را به هلاكت مىرسانيد ؟
جبرئيل گفت : نه ، ابراهيم گفت : اگر بين آنها پنجاه مؤمن باشد چطور ؟
گفت : نه ، گفت : اگر سى نفر باشد چطور ؟ گفت : نه ، گفت : اگر بيست نفر باشد چه ؟ گفت : نه ، اگر ده نفر باشد ؟ گفت : نه ، گفت : اگر پنج نفر باشد ؟ گفت : نه ، گفت : اگر يك نفر باشد چطور ؟ گفت : نه ، ابراهيم گفت : لوط در بين آنان است ، ملايكه گفتند : ما داناتريم به كسى كه در بين آنان است ، ما او و اهلش را نجات مىدهيم .
اين قصّه دلالت بر كامل شدن ابراهيم در نبوّتش مىكند زيرا چنانچه روايت شده بعد از آن كه ملكوت آسمانها و زمين به ابراهيم نشان داده شد چون مردى را با زنش ديد كه در معصيت و نافرمانى خدا بودند ، بر آنان نفرين كرد و آنها هلاك شدند ، در حالى كه بعد از كمال نبوّت درباره قوم لوط با ملايكه مجادله مىكند با اين كه مىديد كه آنها معصيت خدا بلكه شديدترين معصيت را مىكنند
إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ
كه البتّه ابراهيم بردبار است و