نمىانديشند ، در حقيقت نه معرفت دارند و نه تصوّفى .
وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ
يا عطف است بر « ليأكلون » و وجه حسن اين عطف با اختلاف در اسميّت و فعليّت اشعار به اين است كه كسانى كه طلا را ذخيره و جمع مىكنند ذمّ آنها مشهور است به نحوى كه قابل انكار نيست و اينكه احبار و راهبان كسانى هستند كه طلا را ذخيره مىكنند ، و ذمّ آنها مشهور و معروف گشته است ، پس به گفتهء آنان اعتنا نكنيد .
يا عطف بر اسم « انّ » از قبيل عطف مفرد ، يا عطف بر جملهء « انّ » با اسم و خبرش است به تقدير مبتداء يا به تقدير خبر ، يا جمله مستأنف است به اينكه « الّذين » را مبتدا قرار داده ، و قول خدا « فبشّرهم » خبر آن باشد ، و اين مطلب گذشت كه آنچه را كه واو استيناف مىنامند به لحاظ معنى واو عطف است .
وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
چون در راه خدا انفاق نمىكنند پس آنان را به عذابى دردناك بشارت ده . دخول فاء در خبر ( فبشّرهم ) بنا بر اينكه خبر باشد براى اين است كه مبتداء در معنى ( جمله ) شرطيّه قرار گرفته است .
ترجمه و تفسير آيات 38 - 36
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 35 تا 37 ]
يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ ( 35 ) إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً