شرابخوارى نيز از ملكات بارز اولين خليفه است . فاكهى در كتاب " تاريخ مكة "
روايت مسندى را از أبو القموص با عبارت زير نقل مىكند :
" يكبار أبو بكر - در زمان جاهليت - شراب خورد واين شعر را خواند :
تحيى أم بكر بالسلام * وهل لي بعد قومك من سلام ؟
( إلى آخر
- اى مادر بكر ! درودى توأم با صلح وآرامش بر تو باد . آيا ( مىپندارى ) پس از ( كشته
شدن ) بستگان تو براي من آسايشى مانده است ؟
زماني كه اين خبر به گوش پيامبر ( ص ) ، حضرت در حالي كه جامهاش به زمين كشيده
مىشد نزد أبو بكر رفت وأو را با عمر يافت . پيامبر ( ص ) با چهره برافروخته وسرخ شده به أبو بكر نگاه
كردند . أبو بكر گفت : از غضب رسول خدا به خداوند پناه مىبريم " . ( 53 )
روايت فوق به قدر ناشيانه تحريف شده است كه هر كس آن را بخواند ، به راحتى
مىتواند موارد تحريف را در آن تشخيص دهد . در اين روايت أبو بكر پيامبر ( ص ) را با
عنوان " رسول خدا " مورد خطاب قرار مىدهد ، چطور ممكن است كه اين واقعه در زمان
جاهليت اتفاق افتاده باشد . ثانيا فاكهى از نقل بقيه شعر خوددارى نموده است . در اين
شعر أبو بكر براي مشركينى كه در جنگ بدر كشته شدهاند مرثيه سرائى كرده است . بقيه
اين شعر در تفسير طبري بدين گونه آمده است :
. . . ذرينى اصطبح بكر أفانى * رايت الموت نقب عن هشام
وود بنو المغيرة لوفدوه * بألف من رجال أو سوام
كأني بالطوى طوى بدر * من الشيزى تكلل بالسنام
كأني بالطوى طوى بدر * من الفتيان والحلل الكرام
- مرا فرصتى ده تا بامدادان را با " بكر " بسر آورم ، چرا كه ديدم مرگ به تعقيب هشام
برخاست ( وأو را از چنگ ما در ربود ) .
- فرزندان مغيره ( وبستگان أو ) آرزو مىكردند كه اى كاش مىشد با دادن هزاران نفر از
هامش
( 53 ) الإصابة ج 4 / 22 .