پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحه 168

پدیدآورندگان:

ص۱۶۸
و هدايت نيافتند ، او آن خدايى است كه براى شما بستانها از درخت داربستى ( مانند انگور ) و درختان آزاد چون ساير درختان ، و درختهاى خرما و زراعت‌ها كه ميوه و دانه‌هاى گوناگون دارند و زيتون و انار و ميوه‌هاى مشابه يكديگر و نامشابه ، بروياند كه شما از آن هرگاه برسد تناول كنيد و زكات فقيران را به روز درو كردن بدهيد و اسراف نكنيد كه خدا مسرفان را دوست ندارد .

تفسير

ذلِكَ
يعنى اين فرستادن رسولان و قصّه آيات و ترساندن از روز قيامت .
أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ
يعنى قريه‌اى را هلاك نمىكند بدون اتمام حجّت يا به سبب ظلمى كه به نفسهايشان يا غير خودشان كردند .
وَ أَهْلُها غافِلُونَ
درحالىكه اهل آن قريه متذكّر ثواب و عقاب نيستند .
وَ لِكُلٍّ
و براى هر يك از افراد جنّ و انس كه نيكوكار باشد يا بدكار ، يا براى هر يك از اصناف نيكوكار و بدكار ، يا براى هر يك از جنس نيكوكار و جنس بدكار .
دَرَجاتٌ
درجاتى است در بالا و عالم علوى و در پايين و عالم سفلى ، و « درجه » با ضمّه و سكون ، و « درجه » با حركت بر وزن « همزه » به معنى « مرقاة » يعنى پلكان يا نردبان كه وسيله بالا رفتن و ترقّى است وقتى كه ارتقا و بالا رفتن در آن