حديث داود و بنا كردن مسجد بيت المقدس « 3 »
چنين گويند كه داود عليه السلام زبور خواندى و آواز خوش داشت ، و خداى عز و جل زبور بوى فرستاد و ، چنان چه گفت جل ذكره . وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً . « 4 » و هر آن دم كه داود عليه السلام زبور خواندى مرغان « 5 » بر وى گرويدندى از خوشى آواز وى . و آواز وى اندر كوه افتادى . « 6 » و چنين گويند كه اندر بهشت قارى وى باشد . و گويند علما اندر عمر داود عليه السلام ، صد سال بود . و گروهى گفتند صد و هفتاد سال بود و لكن بيشتراند كه گويند صد سال بود . و داود عليه السلام آنجا نشستى كه امروز بيت المقدس است . و آن گاه « 7 » كه داود بود عليه السلام خود بيت المقدس نبود ، و آن نواحى كه امروز بيت المقدس است روستاها بود بسيار ، و داود عليه السلام آنجا نشست داشتى . پس به آن نواحى قحط افتاد و باران از آسمان باز ايستاد و از بهر آنك خداى عز و جل مر داود را پيغامبرى داده بود . مردمان همه سوى داود رفتند و وى را گفتند ما را دعا كن تا خداى عز و جل ما را باران دهد ، و اين قحط از ما برگيرد كه هفت سال برين قحط برآمد و ما طاقت نمىداريم . پس داود عليه السلام برخاست و به آن جايگاه شد كه امروز بيت المقدس است و دعا كرد . خداى عز و جل دعاى وى بشنيد « 8 » و همان ساعت باران آمد و فراخى پديدار آمد و آن قحط ازان نواحى برخاست . پس داود عليه السلام گفت