تفسير سورة الانبياء
و اين سورة الانبياء مكّى است و بمكّه فرود آمدست اندر كار رستخيز ، و آن پيامبر « 1 » مرسل كه بودند از پيش پيامبر صلّى اللَّه عليه . آنچه « 2 » پرسيدند اهل مكّه از پيامبر صلّى اللَّه عليه . امّا از برخاستن رستخيز بسيار پرسيدند و چشم داشت كه خداوند مر او را آگه كند بحقيقت . پس آيت آمد و ايدون گفت : يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها . « 3 » الى آخر الايه . پس چون اهل مكّه افراط كردند بكافرى اندر اين سورة بفرستاد و گفت : اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ . « 4 » گفتا نزديك آمد كه مر اهل مكّه را بشمارگاه بايد رفتن و ايشان بغافلى اندراند ، از برگشتگاناند . پس بدين سورة حديث « 5 » پيامبران مرسل ياد كرد و آن محنت و اندوه كه بريشان آمده بود ، بر نوح و ابراهيم و اسحق و اسماعيل و موسى عليهم السّلام و ايّوب و يونس و بگفت كه مر ايشان را چى رسيد و ايشان چگونه صبر كردند تا خداوند مر ايشان را فرج آورد . و ما بتفسير اين سورة از هر يكى نيز حرفكى ياد كنيم از شان ايشان و كار ايشان تا بشناسند . « 6 » و بدين سورة اندر بيشتر حديثها و مناظرهاى اهل مكّه است كه با پيامبر صلّى اللَّه عليه كردند ، و هر چند پيامبر چشم داشت كه وى را آيتى آيد و امر آيد بحرب كردن همه آيت صبر كردن آمد تا پيامبر هجرت كرد و بمدينه آمد آن گاه فرمودند او را حرب كردن . « 7 »