وسپاس از آن خداوندى است كه داراى ملك وملكوت ، وعظمت
وجبروت ، عزت وكبرياء ، وبهاء وجلالت ، ومهابت وجمال ، وعزت وقدرت ،
ونيرو ومنت ، وغلبه وفضل ونعمت ، وعدل وحق ، وآفرينش وبرترى ،
ورفعت ومجد ، وفضيلت وحكمت ، وبي نيازى ووسعت ، وبسط وقبض ،
وحلم وعلم مى باشد ، كسى كه داراى دليل روشن ، ونعمت گسترده ،
وتوصيف زيبا ، ونعمتهاى گرامى است ، وپادشاه دنيا وآخرت ، وبهشت
وجهنم وآنچه در آنهاست ، مى باشد .
سپاس وستايش شايسته خداوندى است كه رازهاى پنهان را مى داند ،
وبر اسرار قلبها آگاهست ، وراه فرارى از أو يافت نمى شود ، سپاس خداوندى را
سزاست كه در سلطنتش متكبر ، ودر جايگاهش محكم ، در پادشاهيش
قدرتمند ، در مجازات دادن نيرومند ، از عرش برتر ، وآگاه به اعمال مردم ،
وتوانا بر آنچه مى خواهد ، مى باشد .
ستايش از آن خداوندى است كه به نيروى أو آسمانهاى محكم بر
پا ايستاده ، وزمينهاى گاهواره مانند بر جاى خود ثابت گرديده اند ، كوههاى
محكم كه باعث تثبيت زمين هستند استوار شده ، وبادهاى بارور كننده جريان
مى يابند ، ابرها در آسمان به حركت در آمده ، ودرياها در محدوده خود متوقف
صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 73
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٧٣