وفقر درهم مى شكند ، وقلب آدمي كانونى مطمئن وتسلى بخش گشته
ومى تواند با اعتماد واطمينان هرچه بيشتر بسوى آينده هرچه بهتر گام بر دارد .
آنگاه كه ديده از همه جا بريده وآدمي خسته وناتوان مى گردد ، آن
هنگام كه بالهاى اميد درهم مى شكند ، وپرنده آرزو بدنبال آشيانه اى است ، آن
زمان كه آدمي با وجود تمامى وسائل متعارف وأسباب وقواى مادي بازمانده
ومأيوس مى شود ، بي اختيار دست نياز بسوى وجودي بر مى دارد كه منبع
تمامى قدرتها بوده واز أو يارى ومدد مى جويد .
راستى ، اگر دعا نباشد واگر بشر خدا را نخواند ، چگونه مى تواند بر
حوادث پيروز شود ، ودر سختيها وشدائد چه پناهگاهى دارد .
آرى ! أنوار دعا ضمائر آدمي را روشن ، وتيرگيهاى قلبش را بر طرف
مى سازد ، خستگيها را از تن أو زدوده ، وفشار آلام ومصائب را سبك مى سازد .
انساني كه در جهانى پر از شدائد ومشكلات قدم مى نهد ، دنيائى كه
دائما در آغوش أمواج بلاها وگرداب حوادث عظيمه است ، رحمت بيكران
الهى ايجاب مى كند ، كه دستاويزهاى محكم وعروة الوثقاى ناگسستنى در
اختيار اين بشر سرگردان قرار دهد ، تا در مسير ناهموار زندگانيش اميدگاهى
خداپسند وپناهگاهى دور از گزند داشته باشد .
از همان زمان كه آدم ( عليه السلام ) آفريده شد ، وبوسيلة جبرئيل براي
استجابت دعا ورفع مشكلاتش توسل به پنج تن ( عليهم السلام ) وشفيع قراردادن آنها
در پيشگاه پروردگار بي همتا ، به أو آموخته شد ، تكليف بني آدم روشن گرديد .
در اين مجموعه دعاها ونيايشهاى وارده از محور آل كساء حضرت
فاطمه زهرا ( عليها السلام ) وخطبه ها وأحاديث آن حضرت گردآورى شده است ،
صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 33
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٣٣